Israël Actueel

Wat zegt de Bijbel?

 

 

De volgende artikelen kunt u vinden in deze rubriek:

 

 

 

 

 

 

Vredesconferentie Parijs

Resolutie VN van 231216 m.b.t. Nederzettingenbeleid van Israël.

Toespraak premier Netanyahu op de Algemene Vergadering van de    Verenigde Naties op 22 september 2016.

 ___________________________________________________________________________________

Wat zegt de Bijbel?

 

 

 

Vredesconferentie Parijs

 

 

 

 

Dat we leven in de eindtijd kunnen we afleiden aan de recente gebeurtenissen waarin het volk Israël betrokken is. Dit is reeds lang geleden aangekondigd door de profeet Zacharia (Zacharia 12:2-3)

‘Zie, Ik ga Jeruzalem maken tot een bedwelmende beker voor alle volken rondom, ja, ook tegen Juda zal het gaan bij de belegering van Jeruzalem. Op die dag zal het gebeuren dat Ik Jeruzalem zal maken tot een steen die moeilijk te tillen is voor al de volken. Allen die hem optillen, zullen zichzelf zeker diepe sneden toebrengen, en al de volken van de aarde zullen zich tegen haar verzamelen’

Op 22 september 2016 hield premier Netanyahu een toespraak voor de Verenigde Naties. Waarin hij een overzicht gaf van de kwaliteiten van de staat Israël maar ook de onrechtvaardige behandeling van de VN ten opzichte van Israël

Zie:

https://www.youtube.com/watch?v=33dYKifz91E&feature=youtu.be

Deze toespraak is met Nederlandse ondertiteling.

Op 28 december volgde dan een toespraak van minister van buitenlandse zaken van de Verenigde Staten van Amerika Kerry waarin hij er op aandrong dat Israël vrede moest sluiten met de Palestijnen. Netanyahu heeft laten weten dat Israël altijd bereid is geweest voor vredesbesprekingen maar dat de Palestijnen de staat Israël weigeren te erkennen...

Zie: (Engelstalig)

https://www.youtube.com/watch?v=HjcDZ9jF6pQ

Op 14 en 15 januari 2017 komen zeventig volkeren bij elkaar in Parijs om een resolutie te bekrachtigen om Israël te veroordelen, de grenzen van het land en het tijdspad van de onderhandelingen aan Israël voor te schrijven. Om deze daarna in het Europese Parlement en in de Veiligheidsraad op 17 januari 2017 te laten bekrachtigen.

Israël is voor de conferentie niet uitgenodigd!

De Bijbelleraar Roger Liebi vestigt onze aandacht op het feit dat het dit jaar 50 jaar geleden is dat Israël de oorlog van 1967 heeft gewonnen waardoor de Golanhoogten, de Gazastrook, het west Jordaans gebied (West Bank) en Oost-Jeruzalem weer onder Israëlisch bestuur zijn gekomen. De Gazastrook is teruggeven en als dank kregen ze raketten...

Omdat Israël hoopt een groots herdenkingsfeest te organiseren, eind mei of begin juni van dit jaar, hoopt men met deze zgn. Vredesconferentie dat te voorkomen.

Zie: (Duitstalig) http://www.cgmm.de/downloads/vortraege/referenten/roger_liebi

Ik leg deze informatie aan ter overweging aan u voor maar persoonlijk ben ik van mening dat de komst van de Heer Jezus niet meer ver af is en wat er dan met Israël gebeurt wordt beschreven in mijn laatste studie van het boek Zacharia. (Zie Rubriek - Oude testament - Profetische Boeken) In de komende tijd zal de spanning in het Midden-Oosten en in Israël toenemen. Aanstaand president van de Verenigde Staten Trump heeft al aangekondigd dat hun ambassade verplaatst zal worden van Tel Aviv naar Jeruzalem. Abbas, leider van de Palestijnen heeft daarop gereageerd en laten weten dat dat het vredesproces in gevaar zal brengen.

16 januari 2017:

De Palestijnse autoriteit heeft haar tevredenheid uitgedrukt over de conclusies van de vredesconferentie in Parijs, waarin de aanwezigen hun steun bevestigden voor de tweestatenoplossing om het Israëlisch-Palestijns conflict tot een einde te brengen. Israël sprak zich opnieuw uit tegen de tweestatenoplossing.

Israël uitte ook kritiek op de conferentie van Parijs. "Deze internationale conferentie en de resoluties van de Verenigde Naties zijn enkel maar nefast voor de vooruitzichten op vrede, aangezien ze de Palestijnen aanmoedigen om rechtstreekse discussies met Israël te weigeren", aldus het ministerie van Buitenlandse Zaken in Jeruzalem. "Indien de landen in Parijs echt zouden willen dat het vredesproces evolueert, zouden ze druk moeten uitoefenen op president Mahmoud Abbas dat hij de uitnodiging voor rechtstreekse onderhandelingen van Netanyahu accepteert.

17 januari 2017

Bron: Christenen voor Israël

Afgelopen zondag heeft in Parijs een ontmoeting plaatsgevonden tussen zeventig landen. Daar werd een verklaring ondertekend, waarin Israël en de Palestijnen werden opgeroepen opnieuw te gaan praten over een tweestatenoplossing, volgens de verklaring de ‘enige manier om duurzame vrede te bereiken’.

De verklaring, die waarschijnlijk minder problematisch is voor Israël dan voorzien, is niet bindend. Maar hij heeft alsnog een sterke politieke betekenis, omdat hij Resolutie 2334 van de Veiligheidsraad ondersteunt, waarin staat dat ALLE Israëlische nederzettingen (Joods) ‘illegaal’ zijn. De verklaring van Parijs zal het verlangen van vele landen versterken om de weg verder te bereiden voor een Palestijnse staat.

Wat positief is en heel opmerkelijk, is dat het Verenigd Koninkrijk geweigerd heeft om deel te nemen aan de ontmoeting in Parijs en om de verklaring te ondertekenen. Het lijkt erop dat de premier van Engeland Teresa May sterk staat in haar overtuiging om Israël te beschermen, en dat zich een sterke band ontwikkelt tussen Engeland en de Verenigde Staten. Afgelopen maandag heeft Engeland een voorstel van de EU geblokkeerd om de Parijs-verklaring te implementeren. Tevens heeft minister van Buitenlandse Zaken John Kerry aan Israël beloofd dat er deze week geen resolutie zal worden aangenomen van de VN-veiligheidsraad (er werd namelijk gevreesd dat de VS een resolutie er doorheen zou duwen, vóór de inauguratie van Trump).

Samengevat, het lijkt erop dat de schade relatief beperkt is gebleven, en dat er deze week geen schadelijke gevolgen worden verwacht van de top in Parijs.

We danken de Heere God voor Zijn verhoring van de vele gebeden. We mogen ervan overtuigd zijn dat Hij zal doorgaan met het beschermen van Zijn volk. Maar de internationale druk op Israël om concessies te doen, zal ongetwijfeld toenemen in de maanden die voor ons liggen. Het is daarom essentieel dat we blijven bidden in de komende tijd.

We besluiten hiermee de berichtgeving betreffende de Vredesconferentie van Parijs.

_______________________________________________________________

Wat zegt de Bijbel?

 VN wijst Israëlische nederzettingen in Palestijnse gebieden van de hand (Belga)

vr 23/12/2016 - 21:54  Alexander Verstraete

 

 

De VN-Veiligheidsraad heeft een resolutie goedgekeurd die Israël opdraagt te stoppen met het bouwen van nieuwe nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Dat kon nadat de VS zich had onthouden. Israël is woedend, de Palestijnen reageren verheugd.

Voor het eerst in acht jaar heeft de VN-Veiligheidsraad vandaag een resolutie over Israël en de Palestijnse gebieden goedgekeurd. Concreet eist het orgaan dat Israël ophoudt met het bouwen van nieuwe nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Dat is Palestijns gebied dat Israël bezet. Ook in Oost-Jeruzalem mag Israël van de Veiligheidsraad geen nieuwe nederzettingen bouwen.

De resolutie was voorgedragen door Nieuw-Zeeland, Maleisië, Venezuela, Senegal en oorspronkelijk ook Egypte. Dat laatste land trok zich gisteren terug onder druk van Israël en de verkozen Amerikaanse president Donald Trump.

14 van de 15 leden van de VN-Veiligheidsraad keurden de resolutie goed. De VS onthield zich. Dat is opmerkelijk want het land is traditioneel een bondgenoot van Israël. Al meer dan eens heeft het een veto gesteld tegen resoluties tegen Israël. Deze keer dus niet.

"Schaamtelijk manoeuvre tegen Israël"

Israël heeft al meteen woedend op de resolutie gereageerd en dan vooral op het feit dat de VS die niet heeft tegengehouden. Het land beschuldigt de Amerikaanse president Barack Obama ervan onder een hoedje te spelen met de Palestijnen in een "schaamtelijk manoeuvre tegen Israël in de VN".

"De VS heeft Israël verlaten", zegt de Israëlische minister van Energie Yuval Steinitz. "Dit is geen resolutie tegen nederzettingen, dit is een anti-Israëlische resolutie, tegen het Joodse volk en tegen de Jodenstaat."

Ook de Israëlische premier Benjamin Netanyahu laat van zich horen. Hij laat weten dat Israël deze "anti-Israëlische resolutie van de VN" verwerpt en dat hij zich er niet zal aan houden. Tegelijk zegt hij dat hij niet kan wachten om samen te werken met Trump om deze resolutie ongedaan te maken.

"Nederzettingen ondermijnen veiligheid van Israël"

In de 8 jaar dat Obama aan de macht is geweest, is zowat elke poging tot verzoening tussen Israël en de Palestijnen futiel gebleken. Vaak liepen ze nota bene stuk op de nederzettingenpolitiek van Israël.

AP

De relatie tussen Obama en Netanyahu raakte hierdoor zwaar onderkoeld. Waarnemers zien in de onthouding van de VS bij deze resolutie dan ook een ultieme poging van Obama om zijn stempel op het Midden-Oosten te drukken.

VS-ambassadeur bij de VN Samantha Power is niet onder de indruk van de kritiek van Israël. "Je kan niet de bouw van nederzettingen promoten en tegelijk een tweestatenoplossing nastreven", zegt ze. "Het bouwen van nederzettingen is een ernstige ondermijning van de veiligheid van Israël." 

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken meent dat de VN de nederzettingenpolitiek van Israël "terecht" veroordeelt. Hij roept de beide partijen op een tweestatenoplossing te zoeken.

"Dingen zullen heel anders zijn na 20 januari"

De Republikeinen reageren op hun beurt furieus op de onthouding van de VS. Trump had Obama eerder al opgeroepen zijn veto te stellen. Intussen laat hij opnieuw van zich horen via Twitter. "Wat de VN betreft, zullen de dingen heel anders zijn na 20 januari", schrijft hij in een verwijzing naar de dag waarop hij de eed aflegt als president.

De Republikeinse voorzitter van het Huis van Afgevaardigden Paul Ryan noemt de onthouding "absoluut schaamtelijk" en "een aanslag op de vrede". De Republikeinse senator John McCain vindt dat de onthouding de VS "medeplichtig" maakt aan de "schandelijke aanval" op Israël.

"Vrede is niet mogelijk door bezetting"

De Palestijnen reageren uiteraard verheugd op de resolutie. "Dit is een dag waarop het internationaal recht zegeviert", vertelt Saeb Erekat aan Reuters. Hij is de hoofdonderhandelaar voor de Palestijnen.

"De internationale gemeenschap maakt het volk van Israël duidelijk dat de weg naar veiligheid en vrede niet mogelijk is door bezetting, maar wel door het oprichten van een Palestijnse staat die zij aan zij met Israël kan bestaan volgens de grenzen van 1967."

_______________________________________________________________

Wat zegt de Bijbel?

 

De volledige tekst van de toespraak van Netanyahu bij 2016 Algemene Vergadering van de VN In New York adres, PM dringt er bij Abbas op Knesset te spreken en herstart vredesbesprekingen, dringt wereld om zich te verenigen tegen Iran

22 september 2016, 11:25

 

 

Via YouTube kunt u deze toespraak beluisteren met Nederlandse ondertiteling. Ga naar: https://youtu.be/33dYKifz91E

 

'Ik blijf inzetten voor een visioen van vrede op basis van twee staten voor twee volkeren'

Bij de VN, Netanyahu ontmoet 15 Afrikaanse leiders om technologie, toenadering praten Na de bomaanslagen, New Yorkers cop een Israëlische houding: 'Stuff' gebeurt High Court hoort argumenten tegen spion tech verkoop aan Zuid-Sudan Hoewel een meerjarige pessimist, Netanyahu droomt van de vrede in onze tijd Abbas waarschuwt tweestatenoplossing in gevaar, vraagt om VN-actie In vurige VN-toespraak Netanyahu nodigt Abbas naar Knesset te pakken Abbas officieel: Netanyahu's uitnodiging om Knesset 'bluf' aan te pakken Oppositie MKs slam Netanyahu's 'hypocriet' AVVN speech Palestijnse tiener beschuldigd van een poging 'zelfmoord door soldier' ontkent te willen sterven

Opmerkingen van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu op de 71e sessie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York, 22 september 2016.

 

Meneer de president, dames en heren,

Wat ik nu ga zeggen zal u shockeren: Israël heeft een mooie toekomst bij de VN. Nu besef ik dat het als een verrassing bij u zal overkomen omdat u dat van mij moet horen, want jaar na jaar heb ik op dit podium gestaan ​​en verweet ik de VN om zijn obsessieve vooroordeel tegen Israël. En de VN verdiend ieder vernietigend woord - voor de schande dat de Algemene Vergadering de laatste  jaar 20 resoluties tegen de democratische staat Israël aannam en een totaal van drie resoluties tegen alle andere landen op de planeet. Israël - twintig; de rest van de wereld - drie. En wat te denken van de grap genaamd de VN-Mensenrechtenraad, die elk jaar Israël veroordeelt meer dan alle landen van de wereld bij elkaar. Als vrouwen systematisch worden verkracht, vermoord, als slaaf verkocht over de hele wereld, wat is dan het enige land dat de VN-Commissie voor Vrouwen kozen om dit jaar te veroordelen? Yep, je raadt het al - Israël. Israël. Israël waar vrouwen straaljagers besturen, grote bedrijven leiden, universiteiten voorzitten - twee keer - meer dan het Hooggerechtshof, en hebben gediend als voorzitter van de Knesset en als minister-president. En dit circus gaat verder bij UNESCO. UNESCO, het VN-orgaan dat belast is met het behoud van werelderfgoed. Nu, dit is moeilijk te geloven, maar UNESCO ontkende gewoon de 4000-jaar verbinding tussen het Joodse volk en zijn heiligste plaats, de Tempelberg. Dat is net zo absurd als het ontkennen van de verbinding tussen de Grote Muur van China en China.

Dames en heren,

De VN, begonnen als een morele kracht, is uitgegroeid tot een morele farce. Dus als het gaat om Israël bij de Verenigde Naties, zou je waarschijnlijk denken dat niets ooit zal veranderen, toch? Nou denk opnieuw. U ziet, alles zal veranderen en veel sneller dan je denkt. De verandering zal gebeuren in deze zaal, want terug thuis, zullen jullie regeringen snel hun houding ten opzichte van Israël wijzigen. En vroeg of laat, gaat de manier waarop je stemt over Israël bij de VN wijzigen. Steeds meer landen in Azië, Afrika, Latijns-Amerika, meer en meer naties zien Israël als een krachtige partner - een partner in de strijd tegen het terrorisme van vandaag, een partner in de ontwikkeling van de technologie van morgen. Vandaag de dag heeft Israël diplomatieke betrekkingen met meer dan 160 landen. Dat is bijna het dubbele van het aantal dat we hadden toen ik zo'n 30 jaar geleden hier diende als ambassadeur van Israël. En die banden worden steeds breder en dieper elke dag. In toenemende mate stellen wereldleiders het op prijs dat Israël een machtig land is met één van de beste inlichtingendiensten op aarde. Door onze ongeëvenaarde ervaring en bewezen capaciteiten in de strijd tegen het terrorisme, zoeken veel regeringen, velen van jullie regeringen onze hulp in het veilig houden van uw landen.

Velen trachten te profiteren van de vindingrijkheid van Israël in de landbouw, in de gezondheidszorg, in het water, in de cyber en in de samenvoeging van grote data, connectiviteit en kunstmatige intelligentie - die samensmelting verandert onze wereld in elk opzicht. Je zou dit kunnen overwegen: Israël leidt de wereld in het recycleren van afvalwater. We recycleren ongeveer 90% van ons afvalwater. Nu, hoe bijzonder is dat? Nu, gezien het feit dat het volgende land op de lijst slechts 20% van het afvalwater recycleert, is Israël een wereldwijde waterkracht. Dus, als je een dorstige wereld hebt, en dat hebben we, is er geen betere bondgenoot dan Israël. Hoe zit het met de cyberveiligheid? Dat is een kwestie die iedereen aangaat. Israël is goed voor een tiende van een procent van de wereldbevolking, maar vorig jaar trokken we ongeveer 20% van de wereldwijde particuliere investeringen in cyberveiligheid. Ik wil dat je dat getal  verwerkt. In cyber, springt Israël maar liefst 200 keer boven zijn gewicht uit. Dus Israël is ook een mondiale cyber macht. Als hackers op jullie banken zijn gericht, jullie vliegtuigen, jullie elektriciteitsnetten en zowat alles anders, kan Israël je onmisbare hulp bieden. Regeringen veranderen hun houding ten opzichte van Israël, omdat ze weten dat Israël hen kan helpen hun bevolking te beschermen, hen kan helpen hen te voeden, kan hen helpen beter te leven. Deze zomer had ik een ongelooflijke kans om deze verandering zo levendig te zien tijdens een onvergetelijk bezoek aan vier Afrikaanse landen. Dit was het eerste bezoek aan Afrika door een Israëlische minister-president in decennia. Later vandaag zal ik een ontmoeting met leiders uit 17 Afrikaanse landen hebben. We zullen bespreken hoe Israëlische technologie hen kan helpen bij hun inspanningen om hun land te transformeren. In Afrika veranderen dingen. In China, India, Rusland, Japan, is de houding ten opzichte van Israël ook veranderd. Deze machtige naties weten dat, ondanks het kleine Israëlische formaat, het een groot verschil kan maken in vele, vele gebieden die voor hen belangrijk zijn. Maar nu ga ik u nog meer verrassen. Ziet u, de grootste verandering in de houding ten opzichte van Israël vindt elders plaats. Het vindt plaats in de Arabische wereld. Onze vredesverdragen met Egypte en Jordanië blijven ankers van stabiliteit in het vluchtige Midden-Oosten. Maar ik moet je dit vertellen: Voor de eerste keer in mijn leven, erkennen veel andere staten in de regio dat Israël niet meer als hun vijand. Zij erkennen dat Israël hun bondgenoot is. Onze gemeenschappelijke vijanden zijn Iran en ISIS. Onze gemeenschappelijke doelen zijn veiligheid, welvaart en vrede. Ik denk dat we in de komende jaren zullen samenwerken om deze doelen te bereiken, openlijk samenwerken. Dus Israëls diplomatieke betrekkingen ondergaan niets minder dan een revolutie. Maar in deze revolutie, vergeten we nooit dat onze meest gekoesterde alliantie, onze diepste vriendschap is met de Verenigde Staten van Amerika, de meest sterke en de meest genereuze natie op aarde. Onze onverbrekelijke band met de Verenigde Staten van Amerika overstijgt partijen en politiek. Het weerspiegelt, boven alles, de overweldigende steun voor Israël onder het Amerikaanse volk, steun die op recordhoogte is en waarvoor wij zeer dankbaar zijn. De Verenigde Naties hekelen Israël; de Verenigde Staten ondersteunen Israël. En een centrale pijler van die verdediging is Amerika's consistente steun geweest voor Israël bij de VN. Ik waardeer de toezegging van president Obama’s inzet om dit langdurig Amerikaanse beleid. In feite, de enige keer dat de Verenigde Staten een veto inbracht in de VN-Veiligheidsraad was tijdens het presidentschap van Obama en was gericht tegen een anti-Israël resolutie in 2011. Zoals president Obama terecht op dit podium verklaarde, zal er geen vrede komen door verklaringen en resoluties van de Verenigde Naties. Ik geloof dat de dag is niet ver weg is dat Israël kan rekenen op vele, vele landen om naast ons te staan ​​bij de VN. Langzaam maar zeker; de dagen toen de VN-ambassadeurs reflexmatig Israël veroordeelden, die dagen lopen ten einde.

Dames en heren,

De automatische meerderheid van vandaag tegen Israël bij de VN doet me denken aan het verhaal, het ongelooflijke verhaal van Hiro Onada. Hiro was een Japanse soldaat die in 1944 naar de Filippijnen werd gestuurd Hij leefde in de jungle. Hij zocht naar voedsel. Hij ontweek gevangenschap. Uiteindelijk gaf hij zich over, maar dat gebeurde niet dan tot 1974, zo'n 30 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog. Tientallen jaren, weigerde Hiroo te geloven dat de oorlog voorbij was. Toen Hiro zich verstopte in de jungle, waren Japanse toeristen aan het zwemmen in zwembaden van Amerikaanse luxe hotels in de omgeving van Manila. Tot slot, gelukkig, werd Hiroo’s voormalig commandant gestuurd om hem over te halen uit zijn schuilplaats te komen. Pas toen heeft Hiroo zijn wapens neergelegd.

Dames en heren, Vertegenwoordigers uit zoveel landen,

Ik heb een boodschap voor u vandaag: Leg je wapens neer. De oorlog tegen Israël bij de VN is voorbij. Misschien dat sommige van jullie dat nog niet weten, maar ik ben ervan overtuigd dat op een dag in de niet al te verre toekomst ook u het bericht zal krijgen van uw president of van uw eerste minister om u te informeren dat de oorlog tegen Israël bij de Verenigde Naties is beëindigd. Ja, ik weet het, dat er misschien een storm voor de rust zal zijn. Ik weet dat er is gesproken over bendevorming tegen Israël bij de VN later dit jaar. Gelet op de geschiedenis van vijandigheid tegenover Israël, is er iemand die werkelijk gelooft dat Israël zijn veiligheid zal laten vaststellen door de VN en onze vitale nationale belangen? We zullen elke poging van de VN om Israël voorwaarden te dicteren niet aanvaarden. De weg naar vrede loopt door Jeruzalem en Ramallah, niet door New York. Maar ongeacht wat er gebeurt in de komende maanden, ik heb het volste vertrouwen dat er in de komende jaren de voortgang van Israëls aanwezigheid onder de volken in deze zaal van de naties eindelijk zal doordringen. Ik heb zoveel vertrouwen, in feite, dat voorspel ik: dat tien jaar vanaf nu een Israëlische premier hier zal staan ​​waar ik sta en uiteindelijk de VN zal toejuichen. Maar ik wil u vragen: Waarom een ​​decennium wachten? Waarom blijven kwaadspreken van Israël? Misschien omdat sommigen van jullie het niet op prijs stellen dat het obsessieve vooroordeel tegen Israël niet slechts een probleem is voor mijn land, het is ook een probleem voor jullie landen. Want als de VN zoveel tijd besteedt aan het veroordelen van de enige liberale democratie in het Midden-Oosten, heeft het veel minder tijd om oorlog, ziekte, armoede, klimaatverandering en alle andere ernstige problemen die de planeet teisteren aan te pakken. Zijn de half miljoen afgeslachte Syriërs geholpen door jullie veroordeling van Israël? Hetzelfde Israël dat duizenden gewonde Syriërs heeft behandeld in onze ziekenhuizen, waaronder een veldhospitaal, dat ik gebouwd heb direct Bij de Golan Heights langs de grens met Syrië. Zijn de homo's, opgehangen aan kranen in Iran geholpen door uw kleinering van Israël? Datzelfde Israël waar homo's trots in onze straten marcheren en dienen in ons parlement, waaronder, en ik ben trots om het te zeggen, mijn eigen Likud partij. Zijn de hongerende kinderen in de brutale tirannie van Noord-Korea, geholpen door de demonisering van Israël? Israël, wiens landbouwkennis de hongerenden  van voedsel voorziet in de ontwikkelingslanden van deze wereld? Hoe eerder de obsessie van de VN ten opzichte van Israël eindigt, hoe beter. Hoe beter voor Israël, hoe beter voor uw landen, hoe beter voor de VN zelf 

Dames en heren,

Als VN-gewoonten moeilijk sterven, Palestijnse gewoonten sterven nog moeilijker. President Abbas heeft net vanaf dit podium de Balfour Verklaring aangevallen. Hij bereidt een rechtszaak tegen Groot-Brittannië voor over die verklaring van 1917. Dat is bijna 100 jaar geleden - praten over vastzitten in het verleden. De Palestijnen kunnen net zo goed vervolgd worden als Iran voor de Cyrus verklaring, die de Joden in staat stelde om onze tempel te herbouwen in Jeruzalem 2500 jaar geleden. Denk er eens over na, waarom niet een Palestijnse rechtzaak tegen Abraham voor het kopen van dat stuk grond in Hebron, waar de vaders en moeders van het Joodse volk 4000 jaar geleden werden begraven? Jullie lachen niet. Het is net zo absurd als dat. De Britse regering voor de Verklaring van Balfour aanklagen? Maakt hij grappen? En wordt dit hier serieus genomen? President Abbas viel de Verklaring van Balfour aan, omdat dit het recht van het Joodse volk erkende voor een nationaal tehuis in het land van Israël. Toen de Verenigde Naties de oprichting van een Joodse staat ondersteunden in 1947, erkende het onze geschiedenis en onze morele rechten in ons land en ons vaderland. Maar vandaag de dag, bijna 70 jaar later, weigeren de Palestijnen  nog steeds om die rechten te erkennen - niet ons recht op een thuisland, niet ons recht op een staat, niet ons recht om het even wat. En dit blijft de echte kern van het conflict, de aanhoudende Palestijnse weigering om de Joodse staat en grens te erkennen. U ziet, dit conflict gaat niet over de nederzettingen. Het was nooit. Het conflict woedde al tientallen jaren voordat er een enkele nederzetting was, toen Judea Samaria en Gaza allemaal in Arabische handen waren. De Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook waren in Arabische handen en ze vielen ons telkens opnieuw en opnieuw en opnieuw aan. En toen we alle 21 nederzettingen opgaven in Gaza en ons terugtrokken uit elke laatste inch van Gaza, hebben we geen vrede gehad uit Gaza - we hebben duizenden raketten gekregen, afgevuurd op ons vanuit Gaza. Dit conflict woedt omdat het voor de Palestijnen, de echte nederzettingen waar ze naar op zoek zijn om ze te bezitten Haifa, Jaffa en Tel Aviv zijn. Let wel, de kwestie van de nederzettingen is een echte en het kan en moet worden opgelost in de definitieve status van onderhandelingen. Maar dit conflict gaat nooit over de nederzettingen of over de oprichting van een Palestijnse staat. Het is altijd al over het bestaan ​​van een Joodse staat, een Joodse staat en een grens.

Dames en heren,

Israël is klaar, ik ben klaar om te onderhandelen over elke definitieve status, maar over één ding zal ik nooit over onderhandelen: Ons recht op de ene en enige Joodse staat. Wow, aanhoudende applaus voor de minister-president van Israël in de Algemene Vergadering? De verandering kan sneller dan ik dacht te komen. Hadden de Palestijnen ja gezegd tegen een Joodse staat in 1947, zou er geen oorlog geweest zijn, geen vluchtelingen en geen conflict. En als de Palestijnen eindelijk ja zullen zeggen voor een Joodse staat, zullen we in staat zijn om dit conflict voor eens en altijd te beëindigen. Nu hier is de tragedie, want zie, de Palestijnen zijn niet alleen gevangen in het verleden, hun leiders vergiftigen ook de toekomst. Ik wil dat je je indenkt in een dag in het leven van een 13-jarige Palestijnse jongen, ik zal hem Ali noemen. Ali wordt wakker om naar school te gaan, hij gaat oefenen bij een voetbalteam vernoemd naar Dalal Mughrabi, een Palestijnse terrorist die verantwoordelijk is voor de moord op een bus van 37 Israëli's. Op school, bezoekt Ali een evenement gesponsord door het Palestijnse ministerie van Onderwijs dat Baha Alyan eert, die vorig jaar drie Israëlische burgers vermoorde. Op zijn wandeling naar huis, kijkt Ali naar een torenhoog standbeeld opgericht slechts een paar weken geleden door de Palestijnse Autoriteit ter ere van Abu Sukar, die een bom in het centrum van Jeruzalem liet ontploffen, het veroorzaakte de dood van 15 Israëli's. Als Ali thuiskomt, draait hij de tv aan en ziet een interview met een hoge Palestijnse functionaris, Jibril Rajoub, die zegt dat als hij een nucleaire bom had, hij het tot ontploffing zou te brengen in Israël diezelfde dag. Ali draait dan aan de radio en hij hoort dat de adviseur van president Abbas, Sultan Abu al-Einein, de  Palestijnen oproept, hier is een citaat, "om de kelen van de Israëli’s door te snijden waar u ze maar kunt vinden." Ali controleert zijn facebookaccount en hij ziet een recent bericht door president Abbas’ Fatah-partij te bellen die zegt dat het bloedbad van 11 Israëlische atleten tijdens de Olympische Spelen in München een "heldendaad" was. Op YouTube, kijkt  Ali naar een clip van president Abbas en hoort hemzelf zeggen: "Wij zijn blij met elke druppel bloed vergoten in Jeruzalem. 'Directe weergave’. Tijdens het diner vraagt ​Ali ​zijn moeder wat er zou gebeuren als hij een Jood zou doden en  naar een Israëlische gevangenis zou gaan? Hier is wat ze hem vertelt. Ze vertelt hem dat hij zou worden betaald met duizenden dollars per maand door de Palestijnse Autoriteit. Sterker nog, ze vertelt hem, hoe meer Joden hij zou doden, hoe meer geld dat hij zou krijgen. Oh, en als hij uit de gevangenis komt, Ali zou  gegarandeerd een baan bij de Palestijnse Autoriteit krijgen.

Dames en heren,

Dit alles is echt. Het gebeurt elke dag, de hele tijd. Helaas, Ali vertegenwoordigt honderdduizenden Palestijnse kinderen die worden geïndoctrineerd met haat elk moment, elk uur. Dit is kindermishandeling. Stel dat uw kind deze hersenspoeling ondergaat. Stel je voor wat er nodig is voor een jonge jongen of meisje om deze cultuur van haat te doorbreken. Sommigen doen het , maar veel te veel niet. Hoe kan iemand van ons verwachten dat jonge Palestijnen vrede ondersteunen als hun leiders hun gedachten vergiftigen tegen de vrede? Wij in Israël doen dit niet. We voeden onze kinderen op voor de vrede. In feite zijn we onlangs gestart met een pilot-programma, mijn regering deed dat, om de studie van het Arabisch verplicht te stellen voor Joodse kinderen, zodat we elkaar beter kunnen begrijpen, zodat we samen kunnen leven zij-aan-zij in vrede. Natuurlijk, net als alle samenlevingen Israël heeft knelpunten. Maar het is ons reactie op die knelpunten, die het verschil maken. Neem het tragische geval van Ahmed Dawabsha. Ik zal nooit mijn bezoek aan Ahmed in het ziekenhuis vergeten slechts uren nadat hij werd aangevallen. Een kleine jongen, echt een baby, hij was ernstig verbrand. Ahmed was het slachtoffer van een gruwelijke terroristische daad gepleegd door Joden. Hij lag verbonden en buiten bewustzijn toen de Israëlische artsen de klok rond werkten om hem te redden. Geen woorden kunnen troost brengen voor deze jongen of zijn familie. Toch, toen ik aan zijn bed stond vertelde ik zijn oom: ‘Dit zijn niet onze mensen. Dit is niet onze manier.’ Ik nam buitengewone maatregelen om Ahmed aanvallers voor de rechter te brengen en vandaag zijn de joodse burgers van Israël die de familie Dawabsha hebben aangevallen in de gevangenis in afwachting van hun proces. Nu, voor beide, uit deze verhalen blijkt dat beide partijen hun extremisten en beide kanten zijn even verantwoordelijk voor dit schijnbaar eindeloze conflict. Maar wat Ahmed's verhaal eigenlijk bewijst dat is precies het tegenovergestelde. Het illustreert het diepe verschil tussen onze twee samenlevingen, want terwijl de Israëlische leiders terroristen veroordelen, alle terroristen, Arabieren en joden gelijk, vieren de Palestijnse leiders de terroristen. Terwijl Israël het handjevol Joodse terroristen onder hen gevangenzet, betalen de Palestijnen  duizenden terroristen onder hen. Dus ik roep president Abbas op: je hebt een keuze te maken. U kunt doorgaan met haat stoken zoals je vandaag deed of kun je eindelijk tegen de haat keren en met mij werken aan de vrede tussen onze twee volkeren

Dames en heren,

Ik hoor het geroezemoes. Ik weet dat velen van jullie de hoop op vrede hebben opgegeven. Maar ik wil dat u weet - ik heb de hoop op vrede niet opgegeven. Ik blijf mij inzetten voor een visioen van vrede op basis van twee staten voor twee volkeren. Ik denk als nooit tevoren dat de veranderingen die plaatsvinden in de Arabische wereld van vandaag een unieke gelegenheid bieden om de vrede te bevorderen. Ik loof President el-Sissi van Egypte voor zijn inspanningen om vrede en stabiliteit te bevorderen in onze regio. Israël is verheugd over de geest van het Arabische vredesinitiatief en verwelkomt een dialoog met de Arabische staten om een ​​grotere vrede te bevorderen. Ik denk dat om die grotere vrede volledig te bereiken, de Palestijnen er deel van uit moeten maken. Ik ben klaar om met onderhandelingen te beginnen om dit vandaag te bereiken - niet morgen, niet volgende week, vandaag. President Abbas sprak hier een uur geleden. Zou het niet beter zijn als we in plaats van langs elkaar heen te spreken we met elkaar zouden spreken? President Abbas, in plaats van te schimpen tegen Israël bij de Verenigde Naties in New York, nodig ik u uit om in de Knesset in Jeruzalem tot het Israëlische volk te spreken. En ik zou graag komen om tot Palestijnse parlement in Ramallah te spreken.

Dames en heren,

Terwijl Israël naar vrede zoekt met al onze buren, weten we ook dat vrede geen grotere vijand heeft dan de krachten van de militante islam. Het bloedige spoor van dit fanatisme loopt door alle continenten hier vertegenwoordigd. Het loopt door Parijs en Nice, Brussel en Bagdad, Tel Aviv en Jeruzalem, Minnesota en New York, van Sydney naar San Bernardino. Zovelen hebben door haar wreedheid geleden: christenen en joden, vrouwen en homo's, Yezidi's en Koerden en vele, vele anderen.

Toch is de zwaarste prijs, de zwaarste prijs van alles is betaald door onschuldige moslims. Honderdduizenden zijn genadeloos afgeslacht. Miljoenen veranderd in wanhopige vluchtelingen, tientallen miljoenen brutaal onderworpen. De nederlaag van de militante islam zal dus een overwinning zijn voor de hele mensheid, maar het zou vooral een overwinning zijn voor die vele moslims die een leven te zoeken zonder angst, een leven van vrede, een leven van hoop. Maar om de krachten van de militante islam te verslaan, moeten wij ze meedogenloos bestrijden. We moeten ze bevechten in de echte wereld. We moeten ze bevechten in de virtuele wereld. We moeten hun netwerken ontmantelen, hun financiën ontwrichten, hun ideologie in diskrediet brengen. We kunnen ze verslaan en we zullen ze verslaan. De middeleeuwen zijn geen partij in deze moderne tijd. Hoop is sterker dan haat, vrijheid machtiger dan angst. We kunnen dit doen.

Dames en heren,

Israël vecht deze noodlottige strijd tegen de krachten van de militante islam elke dag. Wij houden onze grenzen veilig tegen invloed van de ISIS, we voorkomen de smokkel van spel-veranderende wapens aan Hezbollah in Libanon, dwarsbomen de Palestijnse terreuraanslagen in Judea en Samaria, de Westelijke Jordaanoever, en we schrikken de raketaanvallen van de door de Hamas gecontroleerde Gazastrook af. Dat is dezelfde Hamas terreurorganisatie die wreed, ongelooflijk wreed weigert om drie van onze burgers en de lichamen van onze gevallen soldaten terug te geven, Oron Shaul en Hadar Goldin. Hadar Goldin's ouders, Leah en Simcha Goldin, zijn hier vandaag bij ons. Ze hebben één verzoek - om hun geliefde zoon in Israël te begraven. Het enige wat ze vragen is een simpel ding - in staat zijn om het graf te bezoeken van hun gesneuvelde zoon Hadar in Israël. Hamas weigert. Ze konden niet minder zorg schenken. Ik smeek u naast hen te staan, met ons, met alles wat fatsoenlijk is in onze wereld tegen de onmenselijkheid van Hamas - dat alles is onfatsoenlijk en barbaars. Hamas breekt elke humanitaire regels in het boek, gooi het boek naar hen.

Dames en heren,

De grootste bedreiging voor mijn land, onze regio, en uiteindelijk voor onze wereld blijft de militante islamitische regime van Iran. Iran streeft openlijk naar Israëls vernietiging. Het bedreigt landen in heel het Midden-Oosten, het sponsort wereldwijd terreur. Dit jaar heeft Iran ballistische raketten afgevuurd in de directe strijd met de resoluties van de Veiligheidsraad. Het heeft zijn agressie uitgebreid in Irak, in Syrië, in Jemen. Iran, 's-Werelds belangrijkste sponsor van terrorisme blijft haar wereldwijde terreur netwerk uitbouwen. Dat terreurnetwerk omvat nu vijf continenten. Dus mijn punt aan u is dit: De dreiging die Iran vormt voor ieder van ons ligt niet achter ons, het is voor ons. In de komende jaren moet er een duurzame en gezamenlijke inspanning zijn om de agressie van Iran tegen te gaan en de Iraanse terreur. De nucleaire beperkingen tegen Iran ZIJN nu een jaar dichterbij, laat ik duidelijk zijn: Israël zal niet toestaan ​​dat het terroristische regime in Iran nucleaire wapens ZAL ontwikkelen - niet nu, niet in een decennium, nooit.

Dames en heren,

Ik sta hier voor u vandaag op een moment dat de Israëlische oud-president, Shimon Peres, vecht voor zijn leven. Shimon is een van de grondleggers van Israël, een van de stoutmoedigste staatslieden, een van de meest gerespecteerde leiders. Ik weet dat u met mij en al het gehele volk van Israël hem Refuah shlemah Shimon, een spoedig herstel wenst. Ik heb altijd Shilon’s grenzeloze optimisme bewonderd, en net als hij, ben ik ook vol hoop. Ik ben vol hoop, omdat Israël in staat is zichzelf te verdedigen? tegen elke dreiging. Ik ben vol hoop, omdat de moed van onze vechtende mannen en vrouwen ongeëvenaard is. Ik ben vol hoop, omdat ik weet dat de krachten van de beschaving uiteindelijk zullen zegevieren over de krachten van de terreur. Ik ben vol hoop, omdat in deze eeuw van innovatie, Israël - de innovatieve natie - bloeit als nooit tevoren. Ik ben vol hoop, omdat Israël onvermoeibaar werkt om gelijkheid en kansen te bevorderen voor al haar burgers: joden, moslims, christenen, Druzen, iedereen. En ik ben vol hoop, want ondanks alle pessimisten, geloof ik dat in de komende jaren, Israël een duurzame vrede met al zijn buren zal smeden.

Dames en heren

Ik ben hoopvol gestemd over wat Israël kan bereiken, want ik heb gezien wat Israël al heeft bereikt. In 1948, het jaar van de onafhankelijkheid van Israël, was onze bevolking 800.000. Onze belangrijkste exportartikel waren sinaasappels. Mensen zeiden toen dat we te klein waren, te zwak, te geïsoleerd, een demografische minderheid om te kunnen overleven, laat staan ​​bloeien. De sceptici hadden het toen mis over Israël; de sceptici hebben het ook nu mis over Israël.De Israëlische bevolking is vertienvoudigd, onze economie verveertigvoudigd. Vandaag is onze grootste exportartikel technologie - Israëlische technologie, die kracht geeft aan de computers van de wereld, mobiele telefoons, auto's en nog veel meer.

Dames en heren,

De toekomst behoort aan hen die innoveren en dat is de reden waarom de toekomst is aan landen als Israël. Israël wil uw partner zijn in het benutten van die toekomst, dus ik roep u allen op: werk samen met Israël, omhels Israël, droom met Israël. Droom van de toekomst die we samen kunnen bouwen, een toekomst van adembenemende vooruitgang, een toekomst van veiligheid, welvaart en vrede, een toekomst van hoop voor de hele mensheid, een toekomst waarin zelfs bij de VN, ook in deze zaal, Israël tenslotte, onvermijdelijk, zijn rechtmatige plaats onder de naties zal innemen.

Dank u, 

_______________________________________________________________